Showing posts with label ကဗ်ာ စုစည္းမူ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ စုစည္းမူ. Show all posts

[ Please click me tender ]
(၁) တကယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုအေဖာ္ျပဳေပးသူမရွိတဲ့
အခါ တစ္ေယာက္တည္း သီခ်င္းနားေထာင္ပါ၊
စာဖတ္ပါ၊ စာေရးပါ။ ဒါဟာ ေကာင္းတဲ့အက်င့္ျဖစ္တယ္။

(၂) တကယ္လို႔ တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဝမ္းနည္းတဲ့အခါ ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ
ဒါမွမဟုတ္ ေစာင္ေခါင္းၿမီးၿခံဳၿပီး ငိုလိုက္ပါ။ တျခားလူရဲ႕ႏွစ္သိမ့္မႈေတြ
မလိုပါဘူး။ ငိုၿပီးတာနဲ႔ စိတ္ေတြလန္းဆန္းလာလိမ့္မယ္။

(၃) စိတ္ထိခိုက္တဲ့အခါ ယံုၾကည္ရတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို ရင္ဖြင့္ပါ။
တစ္ေယာက္တည္း စိတ္ညစ္စရာေတြကို ရင္ထဲသိုဝွက္ထားရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ပိုၿပီး
စိတ္ထိခိုက္ေစတယ္။

(၄) မေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာင္းကင္ျပာကို ေမာ္ၾကည့္ပါ။ ၾကယ္ေတြကို
ေရတြက္ပါ။ အေျပာက်ယ္တဲ့ေကာင္းကင္မွာ ကိုယ္နဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့
အခ်စ္တစ္ခုေတာ့ရွိလိမ့္မယ္။ "ငါ မဆိုးဘူး" ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္
ယံုၾကည္မႈတစ္ခုေတာ့ေပးပါ။

(၅) မိသားစုအပါအဝင္ ကိုယ္ႏွစ္သက္တဲ့သူရဲ႕ ေမြးေန႔ကိုမွတ္ထားပါ။
ကိုယ့္ေမြးေန႔ကိုလည္း မွတ္ထားပါ။ ေမြးေန႔မွာ လက္ေဆာင္ေပးသူမရွိရင္
ဝမ္းမနည္းပါနဲ႔။ လွပတဲ့လက္ေဆာင္ေတြဝယ္ၿပီး အေဖ၊ အေမကို ေပးႏိုင္ပါတယ္။

(၆) အားလပ္ခ်ိန္မွာ ၿငိမ့္ေညာင္းတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြ နားေထာင္ပါ၊
စာေကာင္းေလးေတြရွာဖတ္ပါ။ ခဏတာ အိပ္စက္ပါ။

(၇) အခုခ်ိန္ကစၿပီး ထက္ျမက္သူျဖစ္ပါေစ။ ငါ့ကိုလြမ္းလား? ခ်စ္လားလို႔
တစ္ဘက္သားကို သြားမေမ့ပါနဲ႔။ တကယ္လို႔ သူလြမ္းရင္၊ သူခ်စ္ရင္
သူဘာသာသူေျပာလိမ့္မယ္။ ကုိယ္သြားေမးေနရင္ သူဘဝင္ျမင့္သြားလိမ့္မယ္။

(၈) ကိစၥတခ်ဳိ႕၊ လူတခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုယ္ သိပ္မရက္စက္မိေစနဲ႔။ ဥပမာ-
ထမင္းမစားတာ၊ ငုိတာ၊ အခန္းေအာင္းတာ၊ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္တာ... ဒါေတြက
လူႏုံ႔လူအေတြ လုပ္တဲ့အလုပ္ျဖစ္တယ္။ တစ္ခါတေလမွာ ႏံု႔အတာပဲ

(၉) ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲျဖစ္
ၿဖစ္ သူတစ္ပါးေနာက္ကြယ္မွာ
သူ႔မေကာင္းေၾကာင္း မေျပာပါနဲ႔။ ေျပာခဲ့ရင္လည္း ေကာင္းေၾကာင္းပဲေျပာပါ။
မိတ္ေဆြတစ္ဦးပိုတာက ရန္သူတစ္ေယာက္တိုးတာထက္ ပိုေကာင္းပါတယ္။

(၁ဝ) တစ္ခါတေလမွာ ကားပိုင္းဆက္ေတြ ၾကည့္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္
မွိန္းမသြားရဘူး။ တစ္ခါတေလမွာ ဆံပင္ေတြ ႐ႈပ္ပြၾကည့္လို႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္
အခ်ိန္အခါနဲ႔ ကိုက္ညီရမယ္။ တစ္ခါတေလမွာ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေတြ ဆဲၾကည့္လို႔ရတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္တစ္ေယာက္တည္းရွိခ်ိန္ ဒါမွမဟုတ္
အရင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္းေရွ႕ျဖစ္ရမယ္။ ဆဲၿပီးတာနဲ႔
ကိုယ့္ကိုစိတ္ညစ္ေစတဲ့အရာေတြ ေမ့ပစ္ႏိုင္ရမယ္။

(၁၁) အတတ္ႏိုင္ဆံုး လူေတြနဲ႔မျငင္းခုန္မိေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။
ေဒါသထြက္ေနသူတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကိုမထိန္းႏိုင္တဲ့
အရူးတစ္ေယာက္နဲ႔တူၿပီး အရမ္းေၾကာက္ဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ သည္းခံၿပီး
ျပႆနာရင္းျမစ္ကိုရွာပါ။ စိတ္ေတြတည္ၿငိမ္ခ်ိန္မွ ေျဖရွင္းပါ။

ခ်စ္ဖို႔မေလာနဲ႔ အခ်ိန္ေပးပါ


ခ်စ္သူရည္းစားျဖစ္ၿပီးတဲ့လူႏွစ္
ဦးက ကိုယ္ဟာသူ႔ရင္ထဲကခ်စ္သူ
ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာကိုသိဖို႔ အခ်ိန္တေအာင့္ေလာက္ လိုအပ္တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္တေအာင့္က ႏွစ္ခ်ီၾကာႏိုင္သလို တခ်ဳိ႕က တစ္သက္၊ တစ္ဘဝအခ်ိန္ကို
အသံုးျပဳၿပီးမွ တစ္ဘက္သားကို နားလည္ၾကရတယ္။

အႀကံ(၁)

pheromone နည္းနည္းေလ်ာ့ပါ အသိဉာဏ္မ်ားမ်ားပိုပါ

ခ်စ္ေနခ်ိန္မွာ မ်က္စိနဲ႔ ေသခ်ာေလ့လာရတဲ့အျပင္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိုလည္း
ကိုက္ညိႇၾကည့္ဖို႔ လုိအပ္တယ္။ ခ်စ္စမွာ လူေတြက မ်က္ကန္းဆန္ၿပီး
တစ္ဘက္သားကို အေကာင္းပဲျမင္တတ္ၾကတယ္။ ဒါေတြက ခ်စ္ေနခ်ိန္မွာ
လူ႔ခႏၶာကထြက္တဲ့ pheromoneေၾကာင့္ မ်က္ကန္းဆန္ေစတာျဖစ္တယ္။ pheromone
ေၾကာင့္ ခ်စ္ေနခ်ိန္မွာ တစ္ဘက္သားရဲ႕အလွ၊ အေကာင္းကိုပဲျမင္ခဲ့တယ္။
ဒါေၾကာင့္ "အခ်စ္မွာမ်က္စိမရွိ"ဆိုတဲ့ စကားေပၚလာခဲ့တာျဖစ္တယ္။

ခ်စ္သူျဖစ္ၿပီး သက္တမ္းအနည္းငယ္အၾကာမွာ pheromoneက ပံုမွန္အေနအထားကို
ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ ဒီလိုအေနအထားျဖစ္ဖို႔ ႏွစ္ဝက္ေက်ာ္ေလာက္ ၾကာတတ္တယ္။
အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ တစ္ဘက္သားကို ကိုယ္တစ္ကယ္ခ်စ္မခ်စ္၊
သင့္မသင့္ေတာ္ဆိုတာကို ေလ့လာဆန္းစစ္ႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ခ်စ္သူေတြက
ႏွစ္ဝက္ေတာင္မခံဘဲ pheromone ေလ်ာ့နည္းခ်ိန္မွာ လမ္းခဲြၾကရတယ္။ ဒါေၾကာင့္
အခ်စ္မွာ ခ်စ္ဖို႔ သံစဥ္ေတြလိုအပ္တယ္။ ခ်စ္စမွာ ေျဖးေျဖးခ်င္းနဲ႔
ခ်စ္သံစဥ္ေတြ အဆံုးထိ တီးခတ္သီဆိုႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္
လွပတဲ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က သံစဥ္ေၾကာင့္ပ်က္သြားႏိုင္တယ္။

အႀကံ (၂)

သူနဲ႔မတူခ်င္ရင္ သူ႔ကိုမခ်စ္ပါနဲ႔

ခ်စ္ေနခ်ိန္မွာ အခ်င္းခ်င္း တူညီသက္ေရာက္ႏိုင္ဖို႔ တစ္ဘက္သားကအေရးပါတယ္။
တစ္ဘက္သားရဲ႕ အေျပာအဆို၊ ႏွစ္သက္တဲ့အစားအေသာက္ေတြကို မသိမသာနဲ႔
ကိုယ္သင္ယူမိတတ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ရုပ္ပါေျဖးေျဖးဆင္လာတာကို ေတြ႔ရတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္ဟာ "ကိုယ္နဲ႔မတူခ်င္တဲ့ လူတစ္ေယာက္"နဲ႔ခ်စ္သူျဖစ္ေနခဲ့ရင္ ခဏေလာက္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ဆန္းစစ္ၾကည့္သင့္တယ္။ သူ႔ကိုကုိယ္တကယ္ခ်စ္သလား?

တစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ ဇီဇာေၾကာင္တဲ့လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ကြၽန္မခ်စ္သူျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။
သူနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားအတူ သြားလည္တဲ့အေခါက္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးအိမ္မွာ
ကြၽန္မတို႔ထမင္းအတူစားခဲ့ၾကတယ္။ ထမင္းစားၿပီးေနာက္ သူကမ်က္ရိပ္နဲ႔
ကြၽန္မကို ပန္းကန္ေဆးကူသင့္ေၾကာင္းျပတယ္။ မိတ္ေဆြအိမ္မွာ
ပန္းကန္ေဆးစက္ရွိေပမယ့္ ကြၽန္မရဲ႕အက်င့္က
သူတစ္ပါးဂရုစိုက္ေစာင့္ၾကည့္တာမ်ဳိးကို ႏွစ္သက္တာေၾကာင့္ သူ႔စိတ္ႀကိဳက္
ပန္းကန္ေတြအမ်ားႀကီးေဆးခဲ့ဖူးတယ္။ ဒါနဲ႔တင္ သူကမေက်နပ္ခဲ့ဘူး။
အဲဒီခရီးမွာ ကြၽန္မတို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ျငင္းခုန္ခဲ့ၾကရတယ္။ ခရီးတစ္ေလွ်ာက္
တင္းမာေနတဲ့ သူ႔မ်က္ရိပ္မ်က္ကဲကိုပဲ ကြၽန္မေၾကာက္ေၾကာက္ရြံ႔ရြ႔ံ
ၾကည့္ခဲ့ရတယ္။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံျပန္ေရာက္တာနဲ႔ သူ႔ကိုျဖတ္ပစ္မယ္လို႔
စိတ္ထဲမွာတိတ္တိတ္ေလး ကြၽန္မဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
သူရဲ႕ခ်စ္သူမျဖစ္ခ်င္ေတာ့တဲ့အျပင္ သူ႔ကိုကြၽန္မၾကည့္လည္း
မၾကည့္ခ်င္ခဲ့ေတာ့ဘူး။


အဲဒီတစ္ေခါက္မွာ အခ်စ္ကို စိတ္အစဲြအလမ္းနဲ႔ပဲ ခ်စ္လို႔မရမွန္း
ကြၽန္မသိလိုက္ရတယ္။ "ခရီးေဝးမွ ျမင္းရဲ႕ခံႏိုင္အားကိုသိတယ္။
ေပါင္းသင္းတာၾကာမွာ လူ႔စိတ္ကိုသိတယ္" ဆိုသလိုမ်ဳိး
သူ႔စိတ္ကိုလံုးလံုးသိၿပီး သူနဲ႔မတူခ်င္ခဲ့ရင္ ေစာေစာစီးစီး
လမ္းခဲြလိုက္ၾကတာပိုေကာင္းတယ္။ တကယ္လို႔ သူ႔ရဲ႕အေလ့အထကို သိၿပီးသည့္တိုင္
သူ႔ကိုဆက္ခ်စ္ေနေသးတယ္ဆိုရင္ သူဟာ ကိုယ္တကယ္ေပးဆပ္သင့္သူျဖစ္ခဲ့ပါ
တယ္။

အႀကံ (၃)

အခက္အခဲႀကံဳခ်ိန္မွ အခ်စ္ရဲ႕ရုပ္ပံုစစ္ကို ျမင္ရတယ္

အခ်စ္ခရီးလမ္းက ေနေရာင္ျခည္ပဲ ထြန္းေတာက္ေနမွာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ခါတေလ
မေတာ္တဆေတြနဲ႔လည္း ႀကံဳရတတ္တယ္။ ဒါဟာ အခ်စ္ကိုစမ္းသပ္တဲ့ အေကာင္းဆံုး
အခြင့္အေရးျဖစ္တယ္။ မိသားစုဝင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေဆးရံုတက္ရတယ္ ဒါမွမဟုတ္
ကုမၸဏီက ရုတ္တရက္ အေရးအေၾကာင္းရွိလာတယ္ ဒီလိုမေတာ္တဆေတြက
အခ်စ္ကိုသက္ေရာက္ေစတတ္တယ္။ ဒီလိုအခက္အခဲႀကံဳခ်ိန္
အၿမဲေတြ႔ေနၾကခ်စ္သူႏွစ္ဦးက ေခတၱခဏေတာ့ ခဲြၾကရတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာ
ကိုယ့္ရဲ႕လိုအပ္မႈကို ခ်စ္သူက ဘယ္လိုအကူအညီေပးသလဲ! အႀကံေပးသလဲ! ဒါေတြက
ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕အနာဂတ္အတြက္ အဆံုးအျဖတ္ေပးတတ္တယ္။

မေတာ္တဆျဖစ္ခ်ိန္ ကိုယ့္ကိစၥကို သူ႔ကိစၥလိုသေဘာထားၿပီး
ကူညီေျဖရွင္းေပးတဲ့ခ်စ္သူ၊ ကိုယ့္လံုၿခံဳမႈ၊ ကိုယ့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို
ေရွ႕တန္းတင္တတ္တဲ့ခ်စ္သူမ်ဳိးကိ
ု ကြၽန္မတို႔က ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔
ခ်စ္သင့္ပါတယ္။ ခ်စ္ရတာလည္း တန္ပါတယ္။

တကယ္လို႔ မေတာ္တဆျဖစ္ခ်ိန္ အလုပ္မ်ားတာကိုအေၾကာင္းျပၿပီး
ကိုယ့္ကိုေရွာင္ဖယ္တတ္တဲ့ခ်စ္သူ၊ အရာအားလံုးၿပီးၿငိမ္းမွ
"အဆင္ေျပလား?"ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဆီျပန္လာတတ္တဲ့ ခ်စ္သူမ်ဳိးကိုေတာ့
ခ်စ္ရတာမထိုက္တန္ပါဘူး။
အႀကံ (၄)

ေျပာင္းလဲဖို႔ အခ်ိန္ေပးပါ

အခ်စ္ကိုစြန္႔ခြါခ်ိန္ အလွ်င္စလိုမလုပ္ဘဲ ေျပာင္းလဲဖို႔
သူ႔ကိုအခ်ိန္ေပးသင့္ပါတယ္။ အခုခ်ိန္ သူ႔ဆီမွာ အားနည္းခ်က္ေတြ
တပံုႀကီးရွိတယ္ဆိုေပမယ့္ ေျပာင္းလဲျပဳျပင္ဖို႔ သူကိုယ္တိုင္
သင္ယူလိုစိတ္ရွိတယ္ဆိုရင္ သူဟာ ကိုယ့္အတြက္အေဖာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္
ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကြၽန္မအေဖလိုမ်ဳိး ႏုရြယ္စဥ္မွာ ေဗြ႐ႈပ္ခဲ့တယ္။
အသက္ႀကီးလာေတာ့ အိမ္အတြက္၊ မိသားစုအတြက္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး
ေပးဆပ္လာခဲ့တဲ့အေမကိုၾကည့္ၿပီး သူလည္းေျပာင္းလဲလာခဲ့တယ္။
အေမကိုျပန္ေပးဆပ္တတ္ဖို႔ သူသင္ယူခဲ့တယ္။ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာ သားသမီး၊
လင္ေယာက္်ားအတြက္ အရာရာကို ေပးဆပ္စေတးခံခဲ့တဲ့အေမက ေနာက္ဆံုးမွ
ကိုယ့္ကိုဂရုစိုက္တတ္တဲ့ လင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ကိုရခဲ့တယ္။
သူ႔ဘဝေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အတြက္ အေဖာ္ေကာင္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ အေဖ့အေပၚထားတဲ့
အေမရဲ႕အခ်စ္က အျမစ္တြယ္ခိုင္ၿမဲခဲ့တယ္။ ျငင္းခုန္မႈေတြမျပတ္ရွိခဲ့တယ္ဆိုေပမယ့္ အေမမတုန္လႈပ္ခဲ့ဘူး။ အေမအတြက္တဘက္သားရဲ႕အခ်စ္ကုိ နားလည္ဖို႔ သူ႔တစ္သက္အခ်ိန္ယူခဲ့ရတယ္
Credit by: စိတ္ကူးေပ်ာ္ရာ

၁။ ၾကားျဖတ္ေျပာျခင္းမရွိပဲ ခံစားခ်က္ကိုနားေထာင္မယ္။

၂။ စြပ္စြဲေျပာျခင္းမရွိပဲ ျပသနာကိုေျဖရွင္းမယ္။

၃။ ျငင္းခုန္ျခင္းမရွိပဲ ျပသနာအေျဖကိုရွာမယ္။

၄။ ေခြ်တာေလွ်ာ့နည္းျခင္းမရွိ ေပးဆပ္ၾကမယ္။

၅။ ရပ္တန္႕ျခင္းမရွိပဲ ႏွစ္ကိုယ္တူေနရဖို႕ဆုေတာင္းမယ္။

၆။ ဟန္ေဆာင္မူမရွိပဲ မွ်ေ၀ခံစားၾကမယ္။

ရ။ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိပဲ ေပ်ာ္ရႊင္စြာခ်စ္သြားမယ္။

၈။ ယံုမွားသံသယမရွိပဲ ယံုၾကည္မူထားရွိရမယ္။

၉။ ထိခိုက္နာက်င္မူမရွိ နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးရမယ္။

၁၀။ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းမရွိပဲ ကတိစကားကို တည္ရမယ္။
ကိုကိုနန္းညြန္႔ဦး
Email : nnophoto@gmail.com
ငါဟဲ့ .. ကဗ်ာဆရာ
ငါ့၀ါသနာက စာေပနဲ႔ ကဗ်ာ
ေရွာ့ပီစင္တာ ကနင့္အသက္
လက္ဘက္ထဲ ထန္းလ်က္ ထည့္စားရသလုိ
အဆင္မေျပခ်က္ကေတာ့ ကမ္းကုန္ လုိ႔ … ။
ဟုတ္ပါတယ္ေလ .. ကဗ်ာက ဟင္းမွမျဖစ္တာ
ထမင္းဆာရင္ ကဗ်ာကုိ ေရး
ေရေအးေလးတစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္
ဗုိက္ေမွာက္ အိပ္လုိက္လည္း .. ငါကေတာ့ရ
နင္ကေတာ့ ဆူဆူ ပူပူ
အသားဟင္း မပါရင္ ျငဴစူခ်င္ေသး
ေအးေအး ေဆးေဆး စိတ္ကူးပါရေစဦး
ဒီတစ္ပုဒ္ကုိ အဆံုးသတ္
နင့္နားကပ္ တစ္ဖက္ေသးေသးေလး
အရင္ေရြးေပးမလုိ႔ .. ။
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငါေခၽြးျပန္
နင့္ရဲ႕ ပူညံ ပူညံ အသံေတြၾကား
ငါ့ကဗ်ာေတြက ျပားကုန္ေပါ့
အမွားေတြကုိအရင္ျပင္ဖုိ႔
ပင္လယ္ကုိ ေခါင္းၿမီးျခံဳၿပီး
အကုန္လံုးကုိ ခဏေမ့ထားလုိက္ေတာ့မယ္
ငါဟဲ့ … ကဗ်ာဆရာ။
ကုိခ်စ္မုိးေဆြ (kochitmoeswe@gmail.com)
 မူရင္းလင့္သို႔ .....နတ္သမီးဥယ်ာဥ္

ဘယ္ေလာက္ထိခ်စ္လဲလို႔
ဘယ္ေတာ့မွ မေမးခ်င္ခဲ့သူ ငါ …
ခ်စ္တယ္ဆုိတဲ့ စကားတစ္ခြန္းနဲ႔တင္
မင္းမ်က္ႏွာ တစ္ကမၻာထင္ခဲ့သူပါ …
ဘယ္ေလာက္ထိ ျမတ္နိုးသလဲလို႔
ဘယ္ေတာ့မွ မသိခ်င္ခဲ့သူငါ …
သတိရတယ္ဆုိတဲ့ message ေလးနဲ႔တင္
ေက်နပ္ေရာင့္ရဲတတ္သူပါ ….
ဘယ္ေတာ့ထားသြားဦးမွာလဲလို႔
ဘယ္ေတာ့မွ မေတြးတတ္သူငါ
မင္းေပးခဲ့ဖူးတဲ့ အၾကင္နာနဲ႔တင္
ရင္ခြင္တစ္စံံုမွာ ေပ်ာ္ေမြ႕ခဲ့သူပါ …
ခ်စ္သူရယ္
မင္းခ်စ္ျခင္းေတြကို ရရွိျခင္းအတြက္
ေလာကကို ေက်းဇူးတင္တတ္ခဲ့သူ ငါ
လြဲေခ်ာ္မႈတစံုတရာအတြက္
ကံၾကမၼာကိုလဲ အျပစ္ဆုိမွာမဟုတ္ပါ …
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္
ခ်စ္ခြင့္ရဖူးတဲ့ေန႔ေတြအတြက္
ခ်စ္ျခင္းရဲ႕လက္ေဆာင္တစ္ခုကို
ဘယ္သူမွမသိေအာင္ ငါ ျမတ္ႏုိးသြားမွာပါ ..

မူရင္းလင့္  ကဗ်ာတင္ထားေသာ မူရင္းလင့္သို့သြားရန္
   ႏွင္းလူ
       ႏွင္းလူဟာ
ဂူထဲမွာ ဘီလူးဒူးတုပ္ထိုင္လ်က္
အေမွာင္ၾကဳပ္ၾကဳပ္ကို ကိုက္မ်ိဳဝါစားရင္း
ေနနဲ႔လည္း စိတ္ခ်င္းဆက္သြယ္ၾကည့္တယ္ 
             ရႊ့ံမီးအိမ္နဲ႔ ေဝ႔ပတ္ျပီး
ေျမာက္အရပ္ ကိုရွာေဖြၾကည့္ေတာ့
ဓူဝံၾကယ္ ေၾကြသြားတာၾကာျပီတဲ့
       သူရႈံးသြားတယ္
သူ႔ပါးစပ္ကို သူၿဖဲၿပီး
ေျမာက္ျပန္ေလက ေဆာင္းေတြကိုရိုက္ခြဲႀကိတ္ထည့္
လြမ္ရင္းလိုက္ခဲ့လို႔မွာတယ္
         အဲဒီလိုနဲ႔
ေႏြဦးေပါက္မ်ားစြာကို လြန္ေလၿပီးမွ
ျပန္လည္ႏိုးထလာတဲ့ ေက်ာက္ႏွင္းလူ
ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္ၿပီး သူ႔ကိုယ္သူထူတယ္
          ၿပီးေတာ့
ေသြးေတြကို တဂ်ံဳးဂ်ံဳးျပန္ေမာင္း
ေကာင္းကင္ကို
ပိေတာက္ေတြနဲ႔ တေဗာင္းေဗာင္းပစ္ေပါက္
မီးပြင့္မတတ္ ခါးေထာက္ရပ္လိုက္တယ္
        ငါ.....(သို႔မဟုတ္)
ႏွင္းလူေလးရဲ့မွတ္တမ္းမွာ
အဲဒီေဆာင္းကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးေရးထားမိ
သတိရတိုင္း ျပန္ဖတ္ၾကည့္လို႔ေပါ႔        
                                        
                       တာရာမင္းေဝ                           
ရိုးတံက်ဲက်ဲခပ္ဖြာဖြာလြင့္ေမွ်ာေနတဲ့ ေကာင္းကင္ဟာ
အက္ေႀကာင္းရာေတြထပ္ေနတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္လိုပါပဲ
ကၽြန္ေတာ္ဟာပန္းအေႀကေတြ ႀကားထဲမွာ
လက္ျပႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့တဲ့ အခ်စ္ကို ျပံဳးျပခဲ့ဖူးတယ္ ။

ညဥ့္ဦးယံရဲ႕ႀကယ္ေရာင္ပ်ပ် ေအာက္မွာ
ေလေျပဟာကၽြန္ေတာ္ကို
ေႀကကြဲျခင္းလြင္ျပင္ကေနထြက္ခြါဖို႔ ႏွစ္သိမ့္ေပးခဲ့တယ္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေလေျပ . . . . .
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ႀကယ္စင္ေတြဟာ
ခ်စ္သူရဲ႕အေစအပါးအျဖစ္သာ ေနခ်င္ခဲ့သူေတြပါ ။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ . . .
စြယ္ေတာ္ရြက္တစ္ရြက္မွာ
သူ႔အတြက္ေရးခဲ့ဖူးတဲ့
ကဗ်ာ တစ္၀က္ဟာလည္း
ေအးစက္စက္စကားလံုးေတြ သီထားတဲ့
ဒိုင္ယာရီတစ္အုပ္ျဖစ္သြားခဲ့ေပါ့ ။

အိပ္မက္ဆိုတာ
ေနမညိဳတတ္တဲ့ေကာင္းကင္မွ မဟုတ္တာပဲေလ . .

ျပိဳက်လာတဲ့ မိုးခါးစက္ေတြေအာက္မွာ
ဥေပကၡာေတြ ခပ္စိတ္စိတ္ ပ်ိဳးလွည့္ခဲ့ပါ
ခ်စ္သူ. . . ။

အလြမ္းညေနနဲ႔ေနညိဳခ်ိန္ဆိုတာ
ကိုယ္နဲ႔အသားက်ျပီးသား
ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းကံႀကမၼာေလးပဲ. . .
. . .. . .
ကိုယ္ေက်နပ္သင့္တာေပါ့ ။

လမ္းဆံုးတစ္ေနရာေရာက္ေနတာေတာင္မွ
ေနာက္ျပန္မလွည့္ခ်င္ခဲ့ဘူး
ကိုယ္ရဲ႕စိတ္ေစတသိုက္ဟာ
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္မေစႏိုင္ခဲ့့ဘူး . . . .

ခ်စ္သူ . . .
ကိုယ္ဟာမင္းရဲ႕ ေစလိုရာေစ ျဖစ္ခဲ့သူေပါ့ ။

မင္းရဲ႕ႏႈတ္ထြက္စကားတစ္ခ်က္ဟာ
ဓားသြားတစ္လက္ဆိုရင္
အဲဒီဓားအဖ်ားထက္မွာ
ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုတင္ထားေပးလိုက္မယ္
ကိုယ့္အိပ္မက္ကိုေတာင္
မင္းေစလိုရာေစႏိုင္တယ္ကြယ္ ။

လင္းေခတ္ဒီႏို ( 14.5.12 , 1း40 AM ) 
 
သူမ . . .

တစိတ္စိတ္ တစိတ္စိတ္နဲ႔
က်ဳပ္အသည္းကို
ဗန္ဂိုးရဲ႕ ပန္းရိုင္းေတြႀကား ထားခဲ့တယ္
မိန္းမ တစ္ေယာက္ရဲ႕ မ်က္၀န္းဟာ
ေနစႀကၤာ၀ရာထဲက
ေနတစ္စင္းလို
လတစ္စင္းလို . . .
ႀကယ္တစ္စင္းလို . . .
ပါေဖာလ္မန္႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔
လႈပ္ရွားေနတဲ့ နဂါးေငြ႕တန္းေတြလို
ပ်ားပိတုန္းတစ္ေကာင္ကို ျမဳဆြယ္ေနတဲ့
ေနေရာင္ဆမ္းကာ ယိမ္းႏြဲ႕ေနတဲ့ အရိုင္းပန္းေတြလို
က်ဳပ္ကို အဆံုးအစမဲ့ တပ္မက္မႈႏြံထဲဲ ဆြဲႏွစ္ခ်သြားတယ္ ။
က်ဳပ္ . .
ေျပာစရာ စကာလံုး မရွိခဲ့ဘူး
စြဲလမ္းမႈကို ျဖတ္ေတာက္ဖို႔
ႏွလံုးသား နဲ႔  စိတ္ဆႏၵ တစ္စံုကို
သျဂိဳလ္တိုင္းလည္း
အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္ရွင္သန္ေနတယ္ ။
ေက်ာခိုင္း လွည့္ထြက္သြားတဲ့ သ႑ာန္တစ္ခုဟာ
ပက္ဘလို နဗားဒါးရဲ႕ The lady shade ပန္းခ်ီကားလို
ေ၀းသြားလိုက္ . . . နီးသြားလိုက္ . . .
မႈန္သြားလိုက္ . . . ၀ါးသြားလိုက္နဲ႔ . . .
ေနခင္းေႀကာင္ေတာင္ တေစၦေျခာက္ခံလိုက္ရတယ္ ။
သူမဟာ မိုးေကာင္းကင္နဲ႔ မတူတဲ့
က်ဳပ္ရဲ႕ မိုးေကာင္ကင္ပါ ။
ကိုယ့္ဆႏၵ ကိုယ္ျမိဳခ်လိုက္တယ္
. . . . . .
ဆိုဖီယာ . .
. . . . . .
နံရံေလးတစ္ခ်ပ္ ကာရုံေလာက္နဲ႔
က်ဳပ္ကို ခ်န္ခဲ့ဖို႔ လံုေလာက္တယ္ မဟုတ္လား ။
ဗီလိန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဇာတ္၀င္ခန္းဟာ
တစ္ခန္းရပ္ျပဇာတ္ သာသာပါပဲ ။
ခြင့္လြတ္ပါ ဆိုဖီယာ . . .
မင္း က်ဳပ္ဆီက ထြက္သြားတဲ့အခါ
ဗန္ဂိုးရဲ႕ ႏွင္းဆီတေယာကို
အလြမ္းတစ္ပုဒ္စာေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္
က်ဳပ္ကို တီးခတ္ခြင့္ျပဳပါ ။
လင္းေခတ္ဒီႏို ( 23.4.12 ၊ 8:50 AM )
 
ညေနတစ္ခုရဲ တံစကျမိတ္မွာ
မ်က္ရည္ေတြ တြဲခိုေနတုန္းပဲ ။

မိုးထဲ ေရထဲ ကပိုကရို ညႊတ္ကိုင္းလာတဲ့ ထီးကေလး
မ်က္ႏွာျပင္ကို ရိုက္ခတ္ေနတဲ့ မိုးစက္ေလးေတြရဲ႕ ေတးသြား
ေလေျပအေ၀ွ႔မွာ လႊင့္ေမ်ာသြားတဲ့ ဆံႏြယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကို လႈပ္မရေအာင္ ရစ္ပတ္ဖူးတဲ့ႏြယ္
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေ၀၀ါးျခင္းေတြထဲ လမ္းေပ်ာက္ေစခဲ့တဲ့ ေတးသြား
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနရိပ္ေတြ ခဏခဏ နမ္းမွာစိုးလို႔ ညႊတ္ကိုင္းလာခ့ဲဖူးတဲ့ ထီးကေလး ။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔ႏြယ္ သူျဖတ္ ၊ သူ႔ေတးသြား သူ တိကနဲ႔ ရပ္ျပီး
ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနမင္းရဲ႕ ေက်ာရိုးတည့္တည့္မွာ ထားခဲ့တယ္ ။

ညေနခင္းဟာ ခမ္းနားမႈေတြေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ
မာယာမရွိတဲ့ မ်က္ရည္ပန္း
၀င္သက္ ထြက္သက္ဟာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးထိပ္မွာ
ေတ့ေတ့ေလး တင္ေနတဲ့ သစ္ရြက္တစ္ရြက္လို
ေလတစ္ခ်က္အပင့္မွာ သူ႔ မနက္ျဖန္ဟာ စုန္းစုန္းျမဳပ္သြားႏိုင္တယ္ ။

သူမကို မလြမ္းပါဘူးလို႔ ေျပာရင္
ကၽြန္ေတာ့္ ကဗ်ာေတြ
ကၽြန္ေတာ့္ကို သူစိမ္းဆန္ကုန္လိမ့္မယ္ ။

ဘာမွ မက်န္ေတာ့တဲ့ ကံႀကမၼာ အတုႀကီးနဲ႔
အသက္၀၀ရွဳဖို႔ ျပတင္းေပါက္အေသကို
ဂ်က္ျဖဳတ္ခ်လိုက္တယ္ ။

Platonic Love ဆိုတာ ဓာတ္ရွင္မင္းသမီး တစ္ေယာက္ကို
ေမာ္ဒယ္ ေခတ္မွာ Catwalk ေလွ်ာက္ခိုင္းသလိုပဲ
လူရာ မ၀င္ေတာ့ဘူး ။

ညေနဟာ နပိုလီယံ မုန္းတဲ့ အရွံဳး
ေငးႀကည့္မိတဲ့ ေန၀င္ခ်ိန္ဟာ
အလြမ္းေတြ တံစက္ျမိတ္ကေန ငိုေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ ။

ငွက္ဆိုတာ နားခိုျပီးရင္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ သူ႔အိမ္ သူျပန္တာပဲေလ ။

သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္ေကာက္တတ္တဲ့ ႏွင္းဆီ
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အိပ္မက္ထဲက ေပးမထြက္တဲ့ ဒီဇင္ဘာကဗ်ာ
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ရုပ္ေသးရုပ္တစ္ရုပ္လို အသံုးေတာ္ခံခိုင္းခဲ့တဲ့ ကေ၀ပ်ိဳ
သူမဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထားရစ္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုး ရထားတစ္စင္း

ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမ ႏႈတ္ဖ်ားဓားသြားေပၚမွာ အသက္စင္းေပးထားတဲ့
. . . . . . . . .
. . ညေန . . ။

 လင္းေခတ္ဒီႏို ( 31.8.12 / 9:30 AM )

မူရင္းကဗ်ာဆိုဒ္သို႔သြားရန္
ေလစိမ္းေတြတိုက္တိုင္း
အမွတ္တရေတြကိုအိပ္မက္နဲ႔ လြမ္း
ဆံုဖူးတဲ့မ်က္၀န္းေတြကိုပဲ
တမ္းတမ္းတတစြဲလမ္းမိတယ္ ။

ေတာင္တန္းေတြေတာင္အသက္မရွိပဲ
တန္ျပန္ပဲ့တင္သံ ရွိေသးတာပဲ
ႏွလံုးသားရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ဆီက
တန္ျပန္ပဲ့တင္သံ ငါ တမ္းတမိပါရဲ႕ ။

ေႏြပ်ိဳရဲ႕ည
ေကာင္းကင္၀င္းရိုးစြန္းတန္းကို ႀကည့္ရင္း
စိတ္ကူးနဲ႔ေပ်ာ္အိပ္မက္နဲ႔ လြမ္း
နင့္ပံုရိပ္ေတြတမ္းတရင္း
လေရာင္ခ်ည္တိုင္ေအာက္က
ေျပးမထြက္ႏိုင္တဲ့ႀကယ္ေလးလို
နင္ငါ့ကို ဖမ္းစားခဲ့ေပါ့
ေကာင္္မေလးရယ္။

အေနေ၀းေရေျမေတြ ျခားေနေပမဲ့
မဖြင့္ဟမိတဲ့စကားလံုးေတြနဲ႔အတူ
နင့္ရဲ႕ အတိတ္မွာ
ငါမက်န္ခဲ့ပါရေစနဲ႔
နင့္မ်က္ႏွာ ၀င္းပပေလး
ငါ ေငးႀကည့္ ေန ခြင့္ ေလး ရ ပါ ရ ေစ ။

လင္းေခတ္ဒီႏို ( 6.6.12 )